กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฟางซื่อวิ่งออกมาจากห้อง ร้องไห้พลางกล่าวว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน ต้องมีคนวางยาตระกูลเวินของเราเป็นแน่!”
“วางยา?” จางต้าเถียนขมวดคิ้ว “วางยาอะไรกัน?”
“หากไม่มีใครวางยา แล้วเหตุใดคนทั้งครอบครัวของเราจึงเอาแต่วิ่งเข้าห้องสุขาไม่หยุดเล่า?”
ในเวลานั้นเอง เวินฉือก็เดินออกมาจากห้องสุขาด้วยใบหน้าซีดเขียว ท่าทางสั่นเทิ้มจนขาทั้งสองข้างสั่นระริก
“หัวหน้า… หัวหน้าหมู่บ้าน…”
“อยู่ห่างจากข้าหน่อย” จางต้าเถียนโบกมือไล่เวินฉือ “ถอย ๆ! ถอยไป!”
เวินฉือเองก็เดินต่อไม่ไหวแล้วเช่นกัน ร่างของเขาล้มลงไปทั้งตัว
“หมอประจำหมู่บ้าน! หมอประจำหมู่บ้าน!”
หลังจากหมอประจำหมู่บ้านอู๋ตรวจดูแล้ว เขาก็ขมวดคิ้วพร้อมยกมือปิดจมูก “นี่เป็นเพราะกินของไม่ดีจนท้องเสีย”