ตอนที่ 40 หัวขโมย

พ่อบ้านคลานกระเสือกกระสนออกจากห้องโถงกลาง หลิวหยวนไว่ขบกรามแน่น ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักอึ้งว่า “เจ้าโจรน้อย อย่าให้ข้ารู้เชียวว่าเจ้าเป็นผู้ใด ไม่เช่นนั้นข้าจะถลกหนังเลาะเอ็นเจ้าให้จงได้ สับกระดูกเผาเป็นเถ้าธุลี!”

“ฮัดเช้ย!” เวินเซี่ยงหว่านลูบปลายจมูก พลางพึมพำเสียงอู้อี้ว่า “หลานชายคนใดกำลังด่าข้าอยู่?”

“ท่านแม่!” เวินเจาเจาเดินมาข้างกายเวินเซี่ยงหว่าน ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านแม่ เมื่อครู่นี้ข้าไปส่งหมั่นโถวให้ย่าหลี่กับพี่ชาย ข้ายังคอยปกป้องพี่ชายด้วย!”

“เจาเจาเก่งที่สุด!” เวินเซี่ยงหว่านอุ้มนางขึ้นมา แล้วถูปลายจมูกเล็ก ๆ ของนางเบา ๆ “แม่ทำหมูตุ๋นซีอิ๊วไว้ให้พวกเจ้าแล้ว รีบล้างมือเล็ก ๆ เสีย เตรียมกินข้าวกัน!”