ตอนที่ 35 ไม่รู้หนังสือไม่เป็นไร รู้จักไม้โบยก็พอ

ยวี่เส้าชิงได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น “เจ้าพูดว่าอะไร? หอเทียนเซียงอะไรกัน?”

“นายน้อย” เชียนเฮ่อซานประสานมือคารวะพลางกล่าว “บ่าวชรากำลังพูดถึงแม่นางที่เพิ่งมาเมื่อครู่นี้ นางมีรูปโฉมดุจเซียนสวรรค์ ทว่ากลับเป็นคนของหอเทียนเซียง”

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านางเป็นคนของหอเทียนเซียง?”

เชียนเฮ่อซานนำตั๋วเงินออกมา “บนนี้มีเครื่องหมายของหอเทียนเซียง ทั้งยังมีลายมือกำกับของเถ้าแก่หอเทียนเซียง คาดว่าสตรีผู้นี้คงมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากับเถ้าแก่ตู้ มิฉะนั้นเขาคงไม่มอบตั๋วเงินของตนให้นาง”

ยวี่เส้าชิงได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แววสงสัยและผิดหวังวาบผ่านดวงตา

สตรีผู้นี้ไม่ใช่คนหมู่บ้านเชิงเขาหรอกหรือ?