ตอนที่ 32 คนโง่ 2 คน

เสียงของเวินเซี่ยงหว่านไม่เบา ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันชะโงกหน้ามองเข้ามา

ในเวลานั้นเอง บุรุษผู้หนึ่งในอาภรณ์สีน้ำเงินก็ก้าวออกมาจากฝูงชน สายตาหยอกล้อของเขาจับจ้องอยู่บนร่างของเวินเซี่ยงหว่าน แววตาเช่นนั้นทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจนัก

ทว่ามองดูคิ้วตาของบุรุษผู้นี้แล้ว กลับรู้สึกคุ้นตาอยู่หลายส่วน

“นายจ้าง!” เถ้าแก่รองคลานลุกขึ้นจากพื้น ก่อนรีบเดินไปหาบุรุษผู้นั้น “นายจ้าง สตรีผู้นี้ถึงกับลงมือตบตีบ่าวชราบนถนน”

นายจ้าง? นายจ้างของภัตตาคารอีผิ่น มิใช่นายน้อยบุตรชายอนุที่เถ้าแก่รองกล่าวถึงหรอกหรือ?

มิน่าเล่านางจึงรู้สึกคุ้นตา ดวงตาของบุรุษผู้นี้ช่างคล้ายคลึงกับจ้าวอิ่งเอ๋อร์อยู่หลายส่วน