กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อสตรีผู้นั้นเห็นเวินเซี่ยงหว่านช่วยชีวิตตน นางก็ลุกขึ้นนั่งอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
“เจ้าเป็นคนช่วยข้าหรือ?”
“อืม”
“เจ้าช่วยข้าทำไม? คิดจะให้ข้าซาบซึ้งในบุญคุณของเจ้าหรือ? แบบนี้ก็จะได้ไม่ต้องเอาเรื่องที่เจ้าล่อลวงสามีของข้าแล้วหรือ?” มือของเวินเซี่ยงหว่านชะงักไป นางถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
นางหันกายแล้วสาวเท้าเร็ว ๆ เข้าไปหา
เมื่อเห็นเวินเซี่ยงหว่านเดินเข้ามาอย่างดุดัน สตรีผู้นั้นก็รีบร้อนตะโกนว่า “เจ้าจะทำอะไร? เจ้าจะทำอะไร?”
“ในเมื่อเจ้าช่างเนรคุณถึงเพียงนี้ เช่นนั้นก็รอให้หมอมาช่วยเถิด! ข้าช่วยให้เจ้าฟื้นขึ้นมาได้ ก็ทำให้เจ้าหมดสติไปอีกครั้งได้เช่นกัน”
“เจ้า เจ้า เจ้า! มีคนจะฆ่าคน! ข้าจะไปร้องเรียนนายอำเภอ!”