กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ปัง!” เสียงไม้ตบศาลาดังขึ้น
“บังอาจ!” เจ้าเมืองตำบลจ้าวกล่าวด้วยโทสะ “กล้าส่งเสียงเอะอะโวยวายในศาลาว่าการ ช่างไร้ระเบียบสิ้นดี!”
เฉียนซื่อตกใจจนสะดุ้ง รีบคุกเข่าลงกับพื้น “ท่านโปรดอภัย ท่านโปรดอภัยด้วย!”
“อยู่ต่อหน้าท่านแท้ ๆ ยังกล้าลงไม้ลงมือ คิดดูแล้วลับหลังไม่รู้ว่าจะทุบตีด่าทอลูกหลานเช่นไร ดูท่าว่าสิ่งที่สตรีผู้นั้นกล่าวมาคงเป็นความจริง!” อาจารย์ปู่กล่าวเสียงเบา “ท่าน สตรีผู้นี้มีความเกี่ยวข้องกับหอเทียนเซียง เหตุใดท่านไม่ไว้หน้าตาเถ้าแก่ตู้สักครั้งเล่า?”