กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ดี! ดี!” ไม้เท้าในมือที่เวินฉางเซิงชูขึ้นสูงฟาดลงมาอย่างแรง ดูจากท่าทางแล้ว เขาแทบอยากจะตีสามแม่ลูกให้ตายเสียตรงนั้น
เวินเซี่ยงหว่านยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พลางปกป้องเด็กทั้งสองไว้ด้านหลัง ก่อนยื่นมือไปรับไม้เท้าเอาไว้ แล้วกล่าวอย่างเนิบช้า “เจ้ามีระดับเช่นใด ถึงได้คิดจะมาสู้กับข้า”
สิ้นเสียง นางพลิกไม้เท้าไปมาบนมืออยู่สองสามครั้ง ก่อนออกแรงหัก
ได้ยินเพียงเสียงดังกร๊อบ ไม้เท้าพลันหักออกเป็นสองท่อนตามเสียงนั้น
เดิมทีเฉียนซื่อยังคิดจะพุ่งเข้าไปข่วนหน้าเวินเซี่ยงหว่าน แต่เมื่อสายตาตกลงบนไม้เท้าที่หักเป็นสองท่อน นางก็กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนค่อย ๆ ชักเท้าที่ก้าวออกไปแล้วกลับมาอย่างเงียบงัน