บทที่ 127: ไม่มีชื่อบท

บทที่ 127: ไม่มีชื่อบท

วันรุ่งขึ้น,

ราวยามโฉ่ว ลินน์ก็ถูกเสียงสนทนาที่ค่อย ๆ ดังขึ้นภายในโรงเตี๊ยมปลุกให้ตื่น

บรรยากาศทั่วทั้งโรงเตี๊ยมเริ่มวุ่นวายขึ้น

แขกนักผจญภัยจำนวนมากเริ่มเก็บอุปกรณ์ของตน แม้แต่กำแพงหินหนาหนักก็ยังขวางเสียงอุปกรณ์กระทบกันไว้ไม่อยู่

โชคดีที่หลังจากพักผ่อนมาหลายชั่วยาม สภาพของลินน์ก็ฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดแล้ว

ลินน์ตรวจสอบอุปกรณ์ของตนอีกครั้ง

ไม้เท้าเวทมนตร์ กระบี่สั้นสองเล่มที่คาดอยู่บนเข็มขัด เกราะหนังที่ทำจากหนังสัตว์ประหลาดระดับสอง รวมถึงเสบียงต่าง ๆ ในกระเป๋า

เมื่อแน่ใจว่าเตรียมเสบียงครบถ้วนแล้ว ลินน์ก็ผูกกระเป๋าให้แน่นและเดินออกจากห้อง

พอดีกับที่เดินชนกับลูปาเข้า