บทที่ 106: พบแม่น้ำใต้ดินอีกครั้ง หลุมลึกขนาดใหญ่

บทที่ 106: พบแม่น้ำใต้ดินอีกครั้ง หลุมลึกขนาดใหญ่

หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งยาม ที่ส่วนลึกเข้าไปในทางเหมือง

ลินน์ใช้เชือกป่านเส้นหนามัดโทโมกับโทบีไว้ด้วยกัน แล้วให้ทั้งสองเดินนำทางอยู่เบื้องหน้า

เชือกป่านเส้นหนานั้นรั้งผู้มีอาชีพเอาไว้ไม่ได้จริง ๆ ทว่าลินน์ถือไม้เท้าเวทมนตร์คุมเชิงอยู่ด้านหลัง ทั้งสองจึงไม่กล้าทำสิ่งใดเกินเลย

โทโมเดินนำหน้าพาคนทั้งกลุ่มค่อย ๆ เข้าสู่ทางลาดลงอันชัน ถ้ำที่เตี้ยทำให้ทุกคนต้องก้มตัวเดิน ทั้งยังต้องระวังก้อนหินเปียกลื่นใต้เท้า มิฉะนั้นอาจเหยียบพลาดแล้วกลิ้งตกลงไปได้

ออกซิเจนโดยรอบก็เริ่มเบาบางลงเรื่อย ๆ

ทว่าเสียงน้ำไหลแผ่วเบากลับค่อย ๆ ดังชัดขึ้นข้างหู