บทที่ 93: สภาพอากาศ เผ่าก็อบลิน

บทที่ 93: สภาพอากาศ เผ่าก็อบลิน

“ซี๊ด——”

เฮนรีคลึงหน้าอกที่ปวดตุบๆ ก่อนลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

หลังความเจ็บปวดผ่านพ้นไป เฮนรีกลับไม่หวาดหวั่น ตรงกันข้าม ความเจ็บปวดทำให้เขาได้สติขึ้นมา

ข้าทำได้!

หลังลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เฮนรีก็เข้าใจรูปแบบการเคลื่อนไหวของเห็ดเดินได้อย่างชัดเจนแล้ว เมื่อต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตัวนี้อีกครั้ง เขาจึงรับมือได้อย่างคล่องแคล่ว

ลินน์พยักหน้า

ผลงานของเฮนรีดีกว่าที่เขาคาดไว้มาก

เดิมทีลินน์ไม่ค่อยเห็นด้วยกับการที่เฮนรีจะมาเป็นนักผจญภัยนัก เพราะการละทิ้งอาชีพช่างตีเหล็กที่มั่นคง แล้วออกมาเป็นนักผจญภัยนั้น ไม่ใช่การตัดสินใจที่ฉลาดเลย