บทที่ 84: ใบหน้าของเจ้าช่างแดงยิ่งนัก

บทที่ 84: ใบหน้าของเจ้าช่างแดงยิ่งนัก

แม้ลินน์จะมิใช่นักกินเช่นลูปา

แต่เพื่อให้มั่นใจว่าฤทธิ์ของเค้กเห็ดจะทำงานได้เต็มที่ เขาจึงมิได้ใช้ส้อม หากเลียนแบบลูปา กัดเค้กเห็ดเข้าไปโดยตรง

เมื่อกัดผ่านผิวด้านนอกที่นุ่มฟูและยืดหยุ่นคล้ายชิฟฟอนเค้ก ไส้รสหวานเจือเค็มเล็กน้อยก็ไหลลงสู่ลำคอโดยตรง

ให้ความรู้สึกราวกับกัดเข้าไปในชูครีมไส้ครีมทรัฟเฟิลดำผสมหมูหย็อง

รสหวานของตัวแป้งหลักมาจากครีม น้ำตาลไอซิง และอบเชยเพียงเล็กน้อย

ทว่าเมื่อไหลลงถึงลำคอ กลิ่นหอมคล้ายถั่วคั่วผสานกลิ่นไม้ของเห็ดเรืองแสงสลัวจึงค่อยแผ่ซ่านออกมา ความเค็มกลมกล่อมเพียงเล็กน้อยช่วยให้ความหวานของเค้กเห็ดไม่เลี่ยนจนเกินไป

เพียงคำเดียว ลิ้นและกระเพาะก็ได้รับความพึงพอใจในทันที