บทที่ 54: ปราการจิต แม่น้ำใต้ดินอันมืดมิด

บทที่ 54: ปราการจิต แม่น้ำใต้ดินอันมืดมิด

“สิ่งนี้น่ะหรือ”

เมื่อภูตอาฆาตสิ้นชีพ มนุษย์หนูก็หยิบสร้อยคอออกมาอย่างเปิดเผย แล้วส่งให้ลินน์

“ข้าได้สิ่งนี้มาจากการแลกเปลี่ยนกับมนุษย์คนหนึ่ง เจ้าหมอนั่นบอกว่าไม่รู้ว่าสิ่งนี้ใช้ทำอะไรได้ แต่ข้าดูแล้วชอบ จึงใช้เห็ดเรืองแสงสลัวตากแห้งหนึ่งไหซื้อมา”

“ทว่า ภูตอาฆาตกับสร้อยคอเส้นนี้ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกัน เพราะข้าได้สร้อยคอมาหลังจากภูตอาฆาตปรากฏตัวแล้ว ต่อให้โยนสร้อยคอทิ้ง ภูตอาฆาตก็ยังคงวนเวียนอยู่ในบ้านของข้าเช่นเดิม”

ลินน์รับสร้อยคอมา พลิกดูอยู่ในมือ

แต่ไม่ว่าจะมองจากมุมใด มันก็เป็นเพียงสร้อยคอเงินธรรมดาเส้นหนึ่ง มองไม่เห็นความพิเศษแม้แต่น้อย

สิ่งเดียวที่ค่อนข้างประหลาด...