กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 37: มนุษย์หมาในผู้สวมอุปกรณ์ชั้นดี สายพระเนตรของเทพเจ้า
เมื่อลินน์ตื่นขึ้น เขาพบว่าแก้มของตนคล้ายกำลังสัมผัสกับบางสิ่งที่นุ่มนิ่ม
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย พลันเห็นเบื้องหน้าเป็นสีขาวโพลน
ว้าว ขาวจริงๆ
ว้าว นุ่มจริงๆ
ลินน์พลันได้สติ จึงรีบลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ
“ขออภัย ลูปา...”
เขานึกว่าตนเผลอนอนทับนางเข้าโดยไม่ตั้งใจยามหลับใหล
ทว่าลูปากลับมิได้มีเจตนาจะตำหนิเขา
สาวมนุษย์สัตว์ตัวน้อยกลับหน้าแดง พลางส่ายหน้าเบาๆ เป็นนัยว่าลินน์ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ