กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 171 คำสารภาพรักอันไม่ทันตั้งตัว
ก่อนหน้านี้ไม่นานเดรโกยังลากเบลสมาคุยกันที่นี่ ครั้งนี้เปลี่ยนเป็นเขากับเฮอร์ไมโอนี่แล้ว
สายลมยามเย็นพัดพาเอากลิ่นอายอันชุ่มชื้นของน้ำในทะเลสาบโชยผ่าน ใบไม้ส่งเสียงสาดส่า ยามอาทิตย์อัสดงย้อมผืนน้ำจนกลายเป็นสีทองอร่ามดั่งทองเหลือง แสงสะท้อนวิบวับทำเอาตาพร่ามัว
ที่นี่เงียบสงบไร้ผู้คน เป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการเอื้อนเอ่ยความลับมากที่สุดในฮอกวอตส์
เมื่อเดินมาถึง เดรโกก็ปล่อยมือในที่สุด รู้สึกเพียงว่าปลายนิ้วของตนยังคงหลงเหลืออุณหภูมิจากข้อมือของเฮอร์ไมโอนี่
เขาเลื่อนมือมากำเป็นหมัดโดยไม่รู้ตัว แล้วเอ่ยเข้าประเด็นทันที “เฮอร์ไมโอนี่ เจ้าช่วยเลิกเฉยชาใส่ข้าเสียทีได้หรือไม่”