กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 144 เหล่าเจ้าแหมวตัวน้อยใช้เวลาเพียงวินาทีเดียวก็ยอมรับงูที่เป็นเพื่อนดีคนนี้แล้ว
ส่วนบอนด์ก็นั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้นอย่างมีอานุภาพระดับบอส หางแกว่งไปแกว่งมา ราวกับไม้ตกแมว
ไม่รู้จริง ๆ ว่าผู้ใดเป็นแมวผู้ใดเป็นคนกันแน่
เพราะอย่างไรเสียเฮอร์ไมโอนี่ก็ถูกหางใหญ่ที่ยืดหยุ่นและกวัดแกว่งไปมานั่นดึงดูดเข้าจริง ๆ
ความรู้สึกในการลูบแมวมันช่างเยียวยาจิตใจยิ่งนัก ทำเอาเฮอร์ไมโอนี่ลุ่มหลงอย่างถอนตัวไม่ขึ้น มีความสุขเบิกบานใจเป็นที่สุด
ขณะที่นางกำลังจดจ่ออยู่กับการหยอกล้อแมวนั้นเอง เฮอร์โปที่พันอยู่บนข้อมือของนางในที่สุดขยับตัว
งูน้อยสีดำหมึกเปล่งประกายยืดขยายร่างกายเล็กน้อย นัยน์ตาแนวตั้งสีทองกะพริบตาเบา ๆ สลัดความดุร้ายยามเผชิญหน้ากับคนนอกออกไป แทนที่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอันมีชีวิตชีวา