กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 142 เฮอร์โปผู้โดนชมว่าหล่อเกาหลี
เฮอร์ไมโอนี่ลดสายตาลงมองอสรพิษน้อยบนข้อมือที่ดูว่าง่ายยิ่งนัก แล้วลูบศิลาอาถรรพ์ในกระเป๋าเสื้อที่ไร้การเคลื่อนไหวใด ๆ จากนั้นจึงครุ่นคิดถึงฮอร์ครักซ์สองชิ้นที่วางอยู่ในลิ้นชักหอพักของนาง ณ ยามนี้...
ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ
สิ่งของเหล่านี้ยิ่งเก็บรวบรวมก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
อีกทั้งสิ่งเหล่านี้ยังเกี่ยวข้องกับเรื่องราวใหญ่หลวง ทำได้เพียงให้นางนำติดตัวไว้ตลอดเวลาเท่านั้น
มาเรียนก็นำมามหาวิทยาลัย กลับบ้านก็นำกลับบ้าน
สมุดบันทึกและมงกุฎสองสิ่งนี้ที่เป็นวัตถุไร้ชีวิตยังพอว่า
ทว่าศิลาอาถรรพ์และบาซิลิสก์ต่างเป็นพวกที่เอาแต่เปิดปากรอ “กิน” ทั้งสิ้น
เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงหลักเหตุผลอันใดกัน
คนเราห้ามเป็นคนยากไร้เด็ดขาดจริง ๆ!