เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 99 เจ้าชมข้า ข้าชมเจ้า
“แฮร์รี่!” รอนกรีดร้องพลางพุ่งลงมาจากอัฒจันทร์
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเองก็รีบเดินเข้ามา สีหน้าวิตกกังวลเป็นอย่างยิ่ง
ยามนี้ตามหลักแล้วควรจะเป็นเวลาเปิดตัวของมาดามพอมฟรีย์
ทว่าล็อกฮาร์ตไม่รู้โผล่มาจากไหน เบียดผู้คนเข้ามาโดยตรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจในระดับ “ส่งมาให้ข้าไม่มีปัญหา” พลางลูบผมตนเอง “อย่าเพิ่งร้อนใจ! ข้าจัดการเอง! การรักษาอาการแบบนี้ข้าถนัดที่สุด!”
ด้วยท่าทางที่หลอกตาคนได้ค่อนข้างดี ทุกคนจึงคิดว่าเขามีฝีมืออยู่จริง ๆ ด้วยเหตุนี้จึงมิได้ขัดขวางในทันที
ที่น่าแปลกคือ คราวนี้ก่อนล็อกฮาร์ตจะใช้เวทมนตร์กลับไม่มีท่าทางการร่ายแบบฉูดฉาดตระการตาเหล่านั้นแล้ว
เขาชูไม้กายสิทธิ์ขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว แล้วร่ายคาถาใส่แขนของแฮร์รี่ประโยคหนึ่ง