กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 89 ไหน ๆ ก็มาแล้ว ดูมงกุฎเสียหน่อยแล้วกัน
“ต้องหาสถานที่แห่งใหม่ให้ได้แล้วสิ” เฮอร์ไมโอนี่นอนหมอบอยู่บนโต๊ะทำงานในหอพัก พลางหมุนดินสอสีพิจารณา “เงียบสงบ มิดชิด ไม่มีใครมารบกวน... และทางที่ดีควรจะทำให้ข้าไม่รู้สึกเบื่อหน่ายเร็วถึงเพียงนั้นด้วย”
เอ่อ... แม้แต่เฮอร์ไมโอนี่เองยังรู้สึกว่าความต้องการของตนสูงเกินไปหน่อยหรือเปล่า
ทันใดนั้นประกายความคิดหนึ่งก็วาบขึ้นในสมองของนาง
จริงสิ!
ห้องต้องประสงค์!
ห้องอันอัศจรรย์ที่สุดในฮอกวอตส์ตามตำนานเล่าขาน สามารถเนรมิตฉากทัศน์ที่ต้องการได้ตามจิตปรารถนาของคน ทั้งมิดชิดและแปลกใหม่อยู่เสมอ
นี่มิใช่สอดคล้องกับความต้องการของนางอย่างสมบูรณ์แบบหรอกหรือ!
คิดแล้วก็ลงมือทำ
บ่ายวันนี้ไม่มีวิชาเรียนแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ซุกสมุดสเก็ตช์ไว้แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังชั้นแปด