กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 22 เฝ้ามองเหล่าเด็กชายผู้ไร้เดียงสา
โซฟีมีสีหน้าจริงจัง “เจ้าพูดถูกแล้ว ขี่ไม้กวาดบินอยู่บนฟ้า เท้าไม่มีแม้แต่ที่ให้เหยียบ ย่อมไร้ความรู้สึกปลอดภัยจริง ๆ สำหรับคนอย่างเจ้าที่มีอาการกลัวความสูงอยู่บ้างยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่”
นางมิได้ร้องอุทาน และมิได้ส่งเสียงดังขึ้นโดย ‘ไม่รู้ตัว’ จนทำให้ทุกคนได้ยิน
นี่สิถึงจะเป็นความสัมพันธ์พี่น้องที่แท้จริง ไม่มีความจอมปลอมเลยแม้แต่น้อย!
โซฟีตั้งใจระวังที่จะกดเสียงให้ต่ำลง นางกังวลว่าเฮอร์ไมโอนี่จะรู้สึกขายหน้าเพราะคนอื่นรู้เรื่องที่นางกลัวความสูง
เฮอร์ไมโอนี่ซาบซึ้งใจจริง ๆ ฮือ ๆ ๆ