กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 17 ควักปากกาบันทึกเสียงออกมาในที่เกิดเหตุ
“วิชาแปลงร่างเป็นเวทมนตร์ที่ยากที่สุดและอันตรายที่สุดในบรรดาเวทมนตร์ทั้งหมด หากพวกเจ้าคนใดคิดจะก่อเรื่องวุ่นวาย ยามนี้ก็สามารถออกไปได้เลย”
ไม่มีผู้ใดเดินออกไป ทว่าประตูห้องเรียนกลับส่งเสียง “ปัง” ถูกชนเปิดออกหลังจากข้างนอก
ราวกับตั้งใจมาหาเรื่องอย่างไรอย่างนั้น
แฮร์รี่และรอนหอบหายใจรวยระรินพุ่งเข้ามาในห้องเรียน ผมผ้ายุ่งเหยิงราวกับรังนก
“ขออภัยขอรับศาสตราจารย์ พวกเราหลงทางขอรับ” รอนเอ่ยพลางหอบหายใจ
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลมองพวกเขาดวยสีหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก “นายวีสลีย์ นายพอตเตอร์ มาสายตั้งแต่เปิดเรียนวันแรก หักกริฟฟินดอร์ 10 คะแนน ยามนี้ไปหาที่นั่งเสีย”
แฮร์รี่และรอนเดินอย่างห่อเหี่ยวไปนั่งลงที่แถวสุดท้าย