กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 1 ทะลุมิติเป็นใครก็ได้ ขอแค่ไม่ใช่คนยากจนก็พอ
นี่ส่งข้ามาอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
นี่ยังอยู่ในประเทศอีกหรือเปล่า!
หลิ่วเฟยถูกความเจ็บปวดทู่ๆ ที่ท้ายทอยปลุกให้ตื่นขึ้น
นางลืมตาขึ้นอย่างงุนงง สิ่งแรกที่สะท้อนเข้าสู่สายตาคือใบหน้าแปลกหน้าสองหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง
รูปโฉมแบบชาวต่างชาติอย่างเห็นได้ชัด
หญิงสาวผมทองดวงตาสีฟ้ากำลังยื่นหัตถ์มาแตะหน้าผากของนาง ชายสวมแว่นตาข้างๆ กำลังกุมถุงน้ำแข็งไว้ในมือ
“โอ้ คุณพระช่วย! ที่รัก ในที่สุดเจ้าก็ตื่นแล้ว!” หญิงผู้นั้นร้องอุทานออกมาคำหนึ่ง
“เฮอร์ไมโอนี่ เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง” ชายผู้นั้นเอ่ยถามด้วยความห่วงใย