กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260 พบมู่เทียนสิงอีกครั้ง
“พวกเจ้าสองคนเลิกเสแสร้งต่อหน้าข้าเสียที ถูกชิงร่างก็ยอมรับว่าถูกชิงร่าง อย่ามาเรียกศิษย์น้องจาง ศิษย์น้องจางด้วยน้ำเสียงสนิทสนม!”
จางเอ้อร์โก่วเปิดโปงตัวตนที่แท้จริงของทั้งสองตรง ๆ แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะไม่ตกใจ กลับสบตากันแล้วยิ้ม
“หึ ๆ มิน่าเล่าหลิวมู่หยางถึงพลาดท่าตกม้าตาย ดูท่าจางมู่หยางคนนี้ก็ไม่ใช่คนธรรมดา!”
น้ำเสียงของมู่หว่านอิ๋งไม่มีความว่าง่ายน่ารักอย่างแต่ก่อนอีกแล้ว ทั้งยังเต็มไปด้วยความดูแคลนจางเอ้อร์โก่ว
“ศิษย์น้อง ว่าอย่างไร อาจารย์บอกให้พวกเราพาเจ้ากลับไป เจ้าจะไปกับพวกเราเอง หรือจะให้พวกเราลงมือ?”
มู่ติ่งเทียนยังคงเรียกจางเอ้อร์โก่วว่าศิษย์น้อง แต่น้ำเสียงเริ่มแข็งกระด้างขึ้น