กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 เก็บได้มิติตันเถียนหนึ่งแห่ง
“เจ้า…เจ้าทำอะไรข้า?”
เมื่อพบว่าตนเองกลายเป็นหมู เด็กหนุ่มก็ลนลานขึ้นมาทันที
“ทำอะไรหรือ? เจ้าอยากกินข้าไม่ใช่หรือ? รอให้ข้ากินเจ้าแล้ว เจ้าก็จะรู้เอง!”
“วิชาวิญญาณกลืนกิน! เจ้าเรียนวิชาวิญญาณกลืนกินสำเร็จแล้วหรือ?”
เด็กหนุ่มฉลาดมาก คิดได้ทันทีว่าสิ่งที่จางเอ้อร์โก่วใช้คือวิชาวิญญาณกลืนกิน
“หึ ตายเสีย!”
จางเอ้อร์โก่วคร้านจะเสียเวลาพูดกับไอ้เวรนี่ รู้อยู่แล้วจะอย่างไร ตอนนี้ทุกอย่างลงเอยแล้ว รีบเข้าท้องเขามาเสีย!
จางเอ้อร์โก่วพุ่งเข้าใส่เด็กหนุ่ม ในสายตาของเด็กหนุ่ม เขาพลันกลายเป็นหมาป่าครามตัวหนึ่ง
“เดี๋ยวก่อน จางเอ้อร์โก่ว เราคุยกันดี ๆ ได้!”