กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 เคราะห์ร้ายที่ไม่คาดฝัน
ตอนนี้ทุกครั้งที่จางเอ้อร์โก่วโคจรเคล็ดรวมปราณ เส้นลมปราณทั่วร่างก็ราวกับถูกมีดกรีดหนึ่งครั้ง ความเจ็บปวดนี้ประหนึ่งเขาตกอยู่ในอาการพิษไฟกำเริบตลอดเวลา
ความเจ็บปวดเช่นนี้ หากเป็นคนทั่วไปคงยอมแพ้ไปนานแล้ว แต่จิตวิญญาณของจางเอ้อร์โก่วแตกต่างจากคนทั่วไป อีกทั้งจิตแยกในกระดูกยังคอยเตือนสติเขาอยู่ตลอด ทำให้เขาฝืนทนต่อไปได้
ในที่สุด หลังผ่านไป 10 ชั่วยาม จางเอ้อร์โก่วก็ปรับตัวเข้ากับความเจ็บปวดจากเพลิงปฐพีแผดเผาเส้นลมปราณได้ และไม่ร้องอีกต่อไป
ตอนนี้คนตรงปากหุบเขาต่างคิดว่าจางเอ้อร์โก่วตายแล้ว จึงพากันส่ายหน้าอย่างลับ ๆ