กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 ปรากฏกาย
หนูขนแดงเพลิงไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตกเข้าไปในแผนของลั่วชิวหานแล้ว
อีกฝ่ายคืนภูเขาเหมืองให้มัน ทั้งยังรับปากชดเชยดินแดนตามที่มันเรียกร้อง การเอาของของตนกลับคืนไปก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลยิ่ง
“รีบเอาของของเจ้าไปแล้วไสหัวไปเสีย อย่ามายืนให้ข้ารำคาญลูกตา!”
พอได้ยินอีกฝ่ายตอบรับคำขอ ลั่วชิวหานก็เผยรอยยิ้ม
“หึ ๆ เช่นนั้นคงต้องรบกวนสหายเต๋าหลีกทางให้ ข้าจะเก็บหม้อดำใบนั้นที่อยู่ข้างล่าง”
หนูขนแดงเพลิงอยู่เหนือจางเอ้อร์โก่วพอดี หากมันไม่หลีกทาง ลั่วชิวหานลงมือโดยพลการ เกรงว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจผิด
พอลั่วชิวหานพูดเช่นนี้ หนูขนแดงเพลิงก็ขนตั้งชัน เปลวไฟบนตัวลุกโชนยิ่งกว่าเดิม จากนั้นก็ด่ากราดออกมา