กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 คลื่นหนู 1
เห็นกองกำลังที่กำลังไปได้ดีอยู่แท้ ๆ จวนจะแบ่งเป็นสองฝ่ายแล้วตีกัน หลี่ชุยเฉิงจึงตัดสินใจฉับไว ล้วงบุปผาโลหิตดอกหนึ่งออกจากถุงจักรวาลใบเล็ก
ทันทีที่บุปผาโลหิตปรากฏ ทุกคนก็เงียบลงในพริบตา
ภายในพื้นที่ใต้ดินเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนจ้องบุปผาโลหิตเขม็งราวกับถูกสะกด ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
หลี่ชุยเฉิงเห็นดังนั้นก็กลืนบุปผาโลหิตลงไปในคำเดียว อึดใจถัดมา กลิ่นอายอันทรงพลังก็ปะทุขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด
พวกตาแก่เห็นหลี่ชุยเฉิงกินบุปผาโลหิต ต่างพุ่งเข้าใส่เขาราวกับคนบ้า
ทว่าเมื่อกลิ่นอายของหลี่ชุยเฉิงเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ คนเหล่านั้นก็ถูกกดจนหมอบอยู่แทบเท้าหลี่ชุยเฉิงทีละคน