กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 เรื่องในอดีต
“ขอบคุณประมุขพรรค!”
คนเป็นร้อยตะโกนพร้อมกัน เสียงดังกึกก้อง
ในที่สุดจางเอ้อร์โก่วก็ได้สัมผัสว่าคำว่า ‘ขานรับพร้อมเพรียง’ เป็นเช่นไร เขายืนนิ่งงันไปนาน
“ประมุขพรรค”
“ประมุขพรรค?”
“ประมุขพรรค!”
เมื่อเห็นจางเอ้อร์โก่วยิ้มโง่งมไม่ตอบสนอง หลี่ชุยเฉิงจึงทำได้เพียงตะโกนเสียงดัง
“โอ้~ ท่านหลี่ มีเรื่องอะไร?”
“ประมุขพรรค ในเมื่อพวกเราตั้งเป็นพรรคแล้ว ท่านก็อย่าเรียกข้าว่าท่านหลี่อีกเลย ทาสชราบังอาจแต่งตั้งตนเองเป็นผู้อาวุโสใหญ่ ประมุขพรรคเรียกข้าว่าผู้อาวุโสใหญ่ต่อไปดีหรือไม่?”