กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 ตกเป็นทาสเหมือง
หลังทยอยมอบหญ้าวิญญาณให้ยอดฝีมือสิบกว่าคนที่โผล่ออกมา จางเอ้อร์โก่วก็รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ส่วนยอดฝีมือทั้งหลายของสำนักลั่วหลิงต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ไหนว่าราชันผีต้องการให้เก็บหญ้าวิญญาณแค่ 10 ต้นมิใช่หรือ?
นับไปนับมา ทั้งหมดก็มีหญ้าวิญญาณ 20 ต้นแล้ว
หญ้าวิญญาณเก็บง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ?
คนพวกนี้ไม่รู้ว่าจางเอ้อร์โก่วยังมีหญ้าวิญญาณอยู่ในถุง ไม่เพียงมีหญ้าวิญญาณระดับต่ำ แต่ยังมีหญ้าวิญญาณระดับกลางด้วย!
แต่จางเอ้อร์โก่วมิได้โง่ถึงขั้นเอาออกมามอบให้ทั้งหมด
หญ้าวิญญาณระดับกลางเก็บไว้ใช้เอง ส่วนหญ้าวิญญาณระดับต่ำก็มอบให้สำนักเพื่อสร้างคุณูปการ
“เอ่อ ผู้อาวุโสใหญ่…”