กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 ใจหม่นสิ้นหวัง
เรื่องเป็นไปตามที่จางเอ้อร์โก่วคาดไว้จริง ๆ หลังแปลงร่างเป็นหมาใน เขาก็ผ่านกำแพงอากาศไปได้อย่างง่ายดาย
ม่านอาคมปิดภูเขาของเผ่าหมาในนี้ อนุญาตให้ผ่านได้เฉพาะคนในเผ่าที่มีกลิ่นอายของเผ่าหมาในเท่านั้น
หลังผ่านม่านอาคม จางเอ้อร์โก่วก็รีบวิ่งไปยังถ้ำที่เต็มไปด้วยปราณโลหิต
ไม่นาน จางเอ้อร์โก่วก็มาถึงปากถ้ำ
ไม่มีหมาในเฝ้าปากถ้ำ มีเพียงม่านอาคมชั้นหนึ่งคุ้มกันอยู่
เดิมทีจางเอ้อร์โก่วคิดว่าคงต้องออกแรงอยู่บ้างกว่าจะเข้าไปได้ แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเดินเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
ถ้ำไม่ลึกนัก พื้นด้านในกองเต็มไปด้วยกระดูกสีขาว เห็นแล้วดวงตาของจางเอ้อร์โก่วก็เป็นประกาย