กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 เพลิงอสนีคลายผนึก 1
ครั้นถึงกลางดึก ลมหยินก็พัดกระโชกไปทั่วป่าเขา
เมื่อลมหยินพัดมา เคล็ดหลอมปราณหยินก็โคจรขึ้นเอง ความเย็นสายแล้วสายเล่าซึมเข้าสู่กระดูก จางเอ้อร์โก่วค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา
จางเอ้อร์โก่วมองเห็นแต่ความมืดมิด สิ่งแรกที่คิดคือคงถูกฟ้าผ่าตายแล้ว
ทว่าตอนนั้นเอง เสียงพูดคุยก็ดังมาจากที่ไกล
อสูรน้อย 2 ตัวออกลาดตระเวนภูเขายามดึก คุยกันไปเรื่อยเปื่อย
“เฮ้อ ได้ยินหรือยัง เจดีย์หินที่เจาะทะลุฟ้าจนเป็นรูที่โยวโจว ว่ากันว่าเจดีย์สูง 7 จั้ง!”
“สูง 7 จั้งหรือ? ยังไม่สูงเท่าจอมราชันของพวกเราเลย แล้วจะทะลวงฟ้าให้เป็นรูได้อย่างไร?”