กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 สุสานโครงกระดูก 1
กานสือเอ้อร์กับอีกคนถูกอีกฝ่ายโจมตีจนถอยร่นไม่เป็นขบวน หลายครั้งยังตกอยู่ในอันตราย
จางเอ้อร์โก่วมองแล้วนึกฉงน ทั้งสองมีฝีมืออ่อนด้อยเช่นนี้ เหตุใดจึงเข้ามาหาที่ตาย
อีกทั้งก่อนหน้านี้ในมิติสีเลือด หากเขาไม่ปรากฏตัว ทั้งสองคงถูกองครักษ์ปราบมารกินไปแล้ว
เพิ่งรอดพ้นประตูผีมาได้ ทั้งสองยังไม่รู้จักหลาบจำอีก
ดูเอาเถิด ตอนนี้ก็จะตายอีกแล้ว!
กานสือเอ้อร์กับอีกคนสู้ไม่ไหว ชั่วขณะนั้นทั้งคู่จึงสิ้นหวัง
ทั้งสองมองหน้ากัน คล้ายกับตัดสินใจบางอย่างแล้ว
เวลานี้สตรีเอ่ยขึ้นว่า “พี่สิบสอง ชาติหน้าเราค่อยเป็นคู่บำเพ็ญกันอีก!”
“อืม เพียงแต่ข้าละอายใจต่ออาจารย์อาวุโส ไม่อาจนำหญ้าวิญญาณกลับไปให้นางได้!”