กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 มนุษย์กระต่าย
“ปัง!”
เสียงดังสนั่นดังขึ้นอีกครั้งในป่า จางเอ้อร์โก่วถูกตีไปติดห้อยอยู่บนต้นไม้อีกแล้ว
จางเอ้อร์โก่วพูดไม่ออก ไอ้กระต่ายเวรนี่ชอบตบหน้าเขาอยู่เรื่อยทำไมกัน
กระต่ายยักษ์ตบจางเอ้อร์โก่วกระเด็นไปครั้งหนึ่ง ก็เริ่มโจมตีอีกทันที มันถูกท่าประหลาดน่าขยะแขยงของจางเอ้อร์โก่วทำให้โกรธจริง ๆ
แต่เวลานี้จางเอ้อร์โก่วไม่ได้มีแต่ฝ่ายถูกอัดอีกต่อไปแล้ว
ถูกตบไปหลายฉาด กลับทำให้สมองของจางเอ้อร์โก่วปลอดโปร่งขึ้น
ความรู้สึกหัวหนักเท้าเบาค่อย ๆ หายไป ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายเริ่มรวดเร็วขึ้น
“ปัง!”
กระต่ายยักษ์ตบจางเอ้อร์โก่วกระเด็นอีกครั้ง แต่นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว