กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 ฝูป๋า 5
ไม่รู้ว่าเดินมาเนิ่นนานเท่าใด ท้องของจางเอ้อร์โก่วก็ร้องจ๊อก ๆ ด้วยความหิวขึ้นมาอีกครั้ง
ร่างฝูป๋านี้หิวเร็วกว่าร่างเดิมของเขาเสียอีก แต่จางเอ้อร์โก่วก็ไม่อยากคืนร่างมนุษย์ จะได้ไม่ถูกคนอื่นเห็นตอนเขาฆ่าองครักษ์ปราบมารแล้วแปลงร่างไปกินคน
เวลาผ่านไป จางเอ้อร์โก่วหิวจนทนไม่ไหว สายตาจึงเผลอมองไปยังก้อนหินบนพื้นอีกครั้ง
หินพวกนี้กินได้ รสหวาน ๆ ด้วย!
ความคิดนี้เริ่มก้องอยู่ในหัวของจางเอ้อร์โก่วช้า ๆ
ในที่สุดจางเอ้อร์โก่วก็อดใจไม่ไหว อ้าปากกลืนก้อนหินบนพื้นลงไปก้อนหนึ่ง
ตอนนั้นเองจางเอ้อร์โก่วก็นึกถึงเรื่องที่ท้องไส้ปั่นป่วนตอนต่อสู้กับองครักษ์ปราบมารขึ้นมา