กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 สังหารองครักษ์ปราบมาร 1
จางเอ้อร์โก่วไม่เคยนึกเลยว่าจวนเจ้าเมืองจะคิดแผนต่ำช้าเช่นนี้มาหยามเขา
ช่างน่ารังเกียจและเลวทรามถึงที่สุด!
ต่อไปใคร ๆ พอเห็นหน้าเขาก็ทักว่า “คารวะราชาสุนัขพลังมหาศาล!” แค่คิดภาพนั้นจางเอ้อร์โก่วก็ไม่กล้าคิดต่อแล้ว
อีกทั้งประกาศที่ทางการเผยแพร่ไม่ได้แพร่ไปแค่ในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์ ถึงตอนนั้นแม้แต่เด็กชาวบ้านก็ยังรู้กันทั่ว ทั้งยังเอาไปแต่งคำคล้องจองล้อเลียนเขาอีก
เรื่องเช่นนี้จางเอ้อร์โก่วรู้ดีที่สุด เพราะตอนเด็กเขาก็ชอบแต่งคำคล้องจองล้อเลียนคนอื่นอยู่บ่อย ๆ
“บัดซบ!”
จู่ ๆ จางเอ้อร์โก่วก็กระแทกหมัดลงบนโต๊ะสุราจนเป็นรู ทำเอาฮวาจิ่นสะดุ้งโหยง
“พี่จาง สุรานี้ไม่ถูกปากหรือ?”