กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 บัณฑิตหน้าขาว 4
เปลวไฟยิ่งโหมแรงขึ้นเรื่อย ๆ จางเอ้อร์โก่วยังไม่พูด ชิงเจี้ยวเอ๋อร์กับหุนเซียงก็ได้แต่ยืนนิ่งเป็นไก่ตาแตก
พอจางเอ้อร์โก่วได้สติ เถ้าฟางจากหลังคาที่ไหม้ก็ร่วงลงไปในหม้อของเขาหมดแล้ว
“บัดซบเอ๊ย ยืนบื้อทำอะไรกัน ดับไฟสิ!”
จางเอ้อร์โก่วล่ะหมดคำพูดกับเจ้าทึ่มสองคนนี้ หลังคาไฟไหม้แล้ว ไม่ไปดับไฟ มัวแต่มองเขาทำไม!
ระหว่างที่ทั้งสองช่วยกันดับไฟ จางเอ้อร์โก่วยกหม้อเหล็กออกไปกินข้างนอกทันที
ขณะกำลังกิน จางเอ้อร์โก่วก็พลันใจหายวาบ
เขารู้สึกเหมือนมีรูเล็ก ๆ อยู่ตรงท้อง และมีความเย็นสดชื่นส่งผ่านมาจากในรูนั้น
จางเอ้อร์โก่วรีบสัมผัสดู แล้วในใจก็ยินดีสุดขีด
เขาสัมผัสถึงตันเถียนของตนได้แล้ว