กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 บัณฑิตหน้าขาว 2.
บัณฑิตหน้าขาวมัวแต่ต่อสู้กับสัตว์เลี้ยงวิญญาณของตน จึงไม่ทันสังเกตเห็นคนสองคนที่ซ่อนตัวอยู่ไกลออกไป
ทั้งสองฝ่ายสู้กันจนบ้าคลั่ง ในสายตามีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้น
จางเอ้อร์โก่วที่อยู่ไกลออกไปได้ยินคำพูดของบัณฑิตหน้าขาวแล้วก็สับสนอยู่พักหนึ่ง
สัตว์ประหลาดตัวนั้นดูเหมือนจะเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่เขาเลี้ยงไว้ แล้วเหตุใดมันจึงจะกินเขาเสียเอง?
สัตว์เลี้ยงวิญญาณกัดกินเจ้าของ?
ชิงเจี้ยวเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ เข้าสู่ขั้นกลั่นปราณสำเร็จแล้ว เมื่อเห็นการต่อสู้ไกลออกไปก็อยากลองลงมือ แทบอยากเข้าไปช่วยบัณฑิตหน้าขาวฆ่าสัตว์ประหลาด ทั้งยังร้องกระซิบไม่หยุด
“บุกเข้าไปสิ!”
“แทงตาของมัน!”
“ต่อยจมูกมัน!”