กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 ชิงเจี้ยวเอ๋อร์
“ท่านแม่ ข้าหิวเหลือเกิน~”
“จูเอ๋อร์ รีบหนีเร็ว!”
“ฮิ ๆ~”
“ไอ้สารเลว เจ้าเอาลูกไปไว้ที่ไหน!”
“อร่อยชะมัด ให้ข้ากินสักคำด้วย!”
จางเอ้อร์โก่วนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ จู่ ๆ ก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงพูดข้างหู
“คุณชาย ท่านตื่นแล้วหรือ?”
เสียงพูดดังข้างหูอีกครั้ง จางเอ้อร์โก่วเงยหน้ามอง ก็เห็นใบหน้าขาวซีดปรากฏตรงหน้า
จางเอ้อร์โก่วสะดุ้งตกใจ แต่ก็นึกขึ้นได้อย่างรวดเร็วว่ามีคนช่วยชีวิตเขาไว้แล้ว