เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 ควัก
น้ำเลือดที่สัตว์ประหลาดกลืนเข้าไปคือกระดูกของจางเอ้อร์โก่วที่แปรสภาพ
ทันทีที่เข้าไปในปากสัตว์ประหลาด จางเอ้อร์โก่วก็คิดจะกินเขี้ยวหน้าสองซี่ของมัน แต่กลับพบว่าเขี้ยวคู่หน้านั้นแข็งมาก กินไม่เข้าเลย
หากฝืนกินก็ใช่ว่าจะกินไม่ได้ แต่คงต้องรออีกวันหนึ่ง
ในยามคับขันเช่นนี้ จางเอ้อร์โก่วไม่มีเวลาทำเรื่องนั้น
ยิ่งกว่านั้นสัตว์ประหลาดยังรู้แล้วว่าในปากมีบางอย่างผิดปกติ จึงพยายามพ่นเขาออกมาอย่างสุดชีวิต
เมื่อกินเขี้ยวหน้าไม่ได้ จางเอ้อร์โก่วจึงถอยมากินฟันซี่ข้าง ๆ แทน
สัตว์ประหลาดรู้สึกว่าสิ่งที่ติดอยู่บนเขี้ยวหน้าหายไปในพริบตา จึงโล่งใจ คิดว่าตนพ่นมันออกไปแล้ว แล้วเริ่มแทะกินจางเอ้อร์โก่วต่อ
ใครจะรู้ว่าพอมันอ้าปากกัด ก็รู้สึกเจ็บปวดแปลบลึกถึงขั้วหัวใจที่ฟัน จนคำรามลั่นทันที
“โฮก~!”