กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 ประมือ
หัวใจของจางเอ้อร์โก่วปวดบิดขึ้นมาทันใด ดวงตาพลันมืดดำ เขากำลังจะหมดสติ
ในยามคับขัน จิตวิญญาณเสี้ยวหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในกระดูกพลันออกแรงขึ้นมา ปลุกเขาให้ฟื้นคืนสติอีกครั้ง
ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้จางเอ้อร์โก่วเสียสติ เขาตวัดฝ่ามือตบหุ่นกระดาษจนหัวหลุดกระเด็น
ทว่ามีดที่หุ่นกระดาษแทงคาอกเขายังคงไม่ยอมถอนออก ซ้ำยังดันลึกเข้ามาอีก
หากเป็นคนทั่วไป ป่านนี้คงหมดทางรอดแล้ว
แต่จางเอ้อร์โก่วไม่เป็นเช่นนั้น จางเอ้อร์โก่วยังมีจิตวิญญาณเสี้ยวหนึ่งซ่อนอยู่ในกระดูกและยังคงมีสติ แม้เลือดเนื้อกับเส้นลมปราณจะออกแรงไม่ได้ เขาก็ยังควบคุมกระดูกให้ออกแรงต่อได้
ตบหุ่นกระดาษจนหัวหลุดแล้วก็ยังไม่มีปฏิกิริยา จางเอ้อร์โก่วจึงชกใส่หุ่นกระดาษที่ร่างกำลังลุกไหม้