กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 บังคับดาบเหิน
หมูป่าตัวใหญ่หนัก 2,000 จินชะงักไป คนผู้นี้เชื่อฟังขนาดนี้เลยหรือ พอบอกให้ลงเขาก็ลงทันที?
“เดี๋ยวก่อน!”
“พี่หมูมีอะไรจะสั่งอีกหรือ?”
“วางหมูป่าที่เจ้าแบกอยู่ลงเสีย!”
“ไม่ได้หรอก นี่เป็นเหยื่อของข้า!”
“ฮึ ไอ้หนู อย่าดีแต่กินเหล้าไม่กินของคาว เจ้าหอบพวกพ้องของข้าไปต่อหน้าต่อตาข้า ยังเห็นข้าอยู่ในสายตาหรือ?”
“พี่หมู เอาอย่างนี้ไหม พวกเจ้าสองตัวสลับกัน ในเมื่อเจ้าไม่ให้ข้ากินหมูป่าตัวนี้ ก็ให้ข้ากินเจ้าแทนแล้วกัน!”
……
ในป่าเงียบกริบไร้สรรพเสียง ดวงตาของหมูป่าตัวใหญ่หนัก 2,000 จินค่อย ๆ แดงก่ำขึ้น