เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 ค่ายเฟยอวิ๋นแอบขโมยสุนัข
ตลอดสามวัน จางเอ้อร์โก่วไม่ขยับเขยื้อนเลย จมอยู่กับความสุขจากการทะลวงขั้น
จะว่าเขาจมอยู่กับความสุขก็ไม่ถูกนัก ควรบอกว่าเขากำลังสัมผัสความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ของร่างกายหลังตบะทะลวงขั้นมากกว่า
สิ่งแรกที่เปลี่ยนแปลงคือมิติตันเถียน จากเดิมมีขนาดหนึ่งฉื่อคูณหนึ่งฉื่อ ก็กลายเป็นสองฉื่อคูณสองฉื่อ ความจุพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นหลายเท่าในพริบตา
ต่อไปเวลาใช้วิชา ก็ไม่ต้องคอยระวังกลัวพลังวิญญาณจะไม่พออีกแล้ว
แม้ตอนนี้จางเอ้อร์โก่วจะยังใช้วิชาอะไรไม่เป็น แค่คิดเช่นนี้ก็ทำให้รู้สึกอุ่นใจแล้ว
แต่เมื่อเทียบกับระดับของมิติตันเถียนที่บันทึกไว้ในบันทึกสำนักลั่วหลิง มิติตันเถียนของจางเอ้อร์โก่วกลับอยู่ในระดับต่ำสุด
ผู้บำเพ็ญทั่วไปหลังทะลวงเข้าสู่ขั้นกลั่นปราณ มิติตันเถียนจะมีขนาดสามฉื่อคูณสามฉื่อ ของเขานี่ถึงขั้นกลั่นปราณชั้นสองแล้ว ยังมีขนาดเพียงสองฉื่อคูณสองฉื่อ!