เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 แบ่งผลวิญญาณ
สองวันต่อมา จางเอ้อร์โก่วเดินออกจากป่าหินด้วยความผิดหวัง
มิติกระดูกขาวที่คิดว่าจะเปิดขึ้นกลับไม่เปิด ทำให้เขาเสียเวลาไปเปล่า ๆ สองวัน
เวลาของการทดสอบเข้าสำนักผ่านไปแล้วครึ่งหนึ่ง จางเอ้อร์โก่วไม่กล้ารอช้าอีก ทำได้เพียงรีบออกเดินทางทันที
เขากินกระดูกของสุนัขลายจุดจนหมดแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่มีหัวสุนัข จึงใช้วิชาย่อกระดูกแปลงรูปให้กลายเป็นสุนัขลายจุดไม่ได้
ไม่ว่าอย่างไร การเสียเวลาไปหลายวันก็ยังทำให้เขาได้ประโยชน์มาบ้าง พลังกระดูกเพิ่มขึ้นไม่น้อย
ภูเขาสูงพันจั้ง ไม่มีใครขวางทาง จางเอ้อร์โก่วจึงข้ามไปได้อย่างง่ายดาย
สิ่งที่จางเอ้อร์โก่วคาดไม่ถึงคือภูเขาสูงลูกนี้ไม่ได้มีเพียงลูกเดียว แต่มีเรียงกันถึง 3 ลูก
หลังข้ามภูเขา 3 ลูกไป ด้านหน้าก็เป็นลานกว้างขนาดมหึมา
ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งที่ใกล้หมดเวลาทดสอบแล้ว แต่ผู้คนในลานกลับมีเพียงประปราย