กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 กราบอาจารย์
หลังแมงมุมสีขาวน้ำนมคลานออกมา มันก็ถูไถอยู่บนมือจางเอ้อร์โก่ว แสดงท่าทีพึ่งพาเขาอย่างยิ่ง
จางเอ้อร์โก่วดีใจจนแทบคลั่ง เขามีสัตว์เลี้ยงพิษเป็นของตัวเองแล้ว!
จางเอ้อร์โก่วจงใจวางแมงมุมสีขาวน้ำนมลงบนพื้น ให้มันวิ่งหนีไป แต่ชั่วพริบตาต่อมา มันก็พุ่งกลับมาอยู่ในมือเขาอีกครั้ง
“ฮ่า ๆ ๆ...”
จางเอ้อร์โก่วอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้ คราวนี้เขาไม่ต้องกังวลว่าแมงมุมจะหนีไปเองแล้ว
จากนั้นจางเอ้อร์โก่ววางแมงมุมสีขาวน้ำนมไว้บนศีรษะ ให้มันมุดเข้าไปในเส้นผม แล้วหยิบแมงมุมดำอีกตัวออกจากถุง
หากไม่มีสิ่งเปรียบเทียบ ก็ไม่เห็นความแตกต่าง