กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 กลืนกินกระดูกสด
“เอิ๊ก~”
ในถ้ำแห่งหนึ่งนอกเมืองยงโจว จางเอ้อร์โก่วกินไก่ตัวผู้ทั้งตัวจนไม่เคยรู้สึกอิ่มขนาดนี้มาก่อน อดเรอออกมาไม่หยุดไม่ได้
นอกถ้ำมีขนไก่เกลื่อนพื้น
ในถ้ำ หม้อเหล็กที่ตั้งอยู่บนหินสองก้อนเหลือน้ำแกงเพียงไม่กี่หยด
พอกินไก่ตัวผู้ตัวใหญ่จนหมด จางเอ้อร์โก่วก็รู้สึกอุ่นไปทั้งตัวและอยากนอน
ช่วงนี้เขาเดินทางไม่หยุดเพื่อคุ้มกันฮวาหร่าน แทบไม่ได้นอนหลับให้เต็มอิ่ม
ตอนนี้ไม่มีฮวาหร่านอยู่ข้างกาย ในที่สุดเขาก็ได้นอนดี ๆ สักตื่น
คราวนี้ที่จางเอ้อร์โก่วขโมยไก่ตัวผู้ตัวใหญ่มาได้ ต้องยกความดีให้แมงมุมบนตัวฮวาหร่าน
ตอนแรกจางเอ้อร์โก่วกลัวแมงมุมพวกนี้มาก แต่หลังอยู่ด้วยกันวันหนึ่ง จางเอ้อร์โก่วก็เริ่มจับพวกมัน