กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 สั่งทำโซ่เหล็ก
หลังมู่ติ่งเทียนจากไป จางเอ้อร์โก่วถึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ถามว่ากินข้าวที่ไหน
เพิ่งมาถึงใหม่ ๆ จางเอ้อร์โก่วก็ไม่กล้าวิ่งตามออกไปถาม คิดว่าคงต้องทนหิวไปทั้งคืนเสียแล้ว
ห้องเก็บฟืนอยู่ในที่ห่างไกล พอดีกับความต้องการของจางเอ้อร์โก่ว หม้อเหล็กของเขาในภายภาคหน้าต้องใช้ต้มกระดูกกินแน่ ถึงเวลานั้นกลิ่นเหม็นจะได้ไม่รบกวนคนอื่น
จางเอ้อร์โก่วจัดห้องเสร็จก็กำลังจะเข้านอน จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านนอก
พอเปิดออกดูก็เห็นเด็กสาวคนนั้น
“ศิษย์พี่หญิง ดึกป่านนี้มีธุระอะไรหรือ?”
“ท่านพ่อให้ข้าเอาของกินมาให้เจ้า”
“เช่นนั้นขอบคุณศิษย์พี่หญิง!”
จางเอ้อร์โก่วรับกล่องจากมือเด็กสาวมาแล้วเห็นว่านางกำลังมองไปรอบ ๆ ห้องของเขา ดูท่าจะไม่มีความคิดกลับไป