กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 อู่เซียงเซียงหายตัวไป
“คิกคิก คุณชายจาง ไม่นึกเลยว่าท่านจะแสดงละครลิงเป็นด้วย!”
ฮวาเหยียนเห็นท่าทางของจางเอ้อร์โก่วก็ยกมือปิดปากหัวเราะ ก่อนจะแซวเขาขึ้นมา
“ทำให้คุณหนูฮวาหัวเราะเยาะแล้ว ทำให้หัวเราะเยาะแล้ว!”
จางเอ้อร์โก่วลุกขึ้นยืน คิดแต่จะหนีให้พ้น เขามั่นใจว่าวันนี้ออกจากบ้านโดยไม่ได้ดูฤกษ์ดูยามแน่ เหตุใดถึงเจอแต่เรื่องซวย ๆ
ฮวาเหยียนเห็นจางเอ้อร์โก่วกระอักกระอ่วนก็ไม่ยืดเยื้อ เอ่ยจุดประสงค์ตรง ๆ
“คุณชายจาง ไม่ทราบว่าสุราเซียนของท่านยังเหลือหรือไม่ หากยังมี ข้าอยากซื้อสักไห”
“สุราเซียน?”
จางเอ้อร์โก่วไม่นึกเลยว่าฮวาเหยียนตามมาหาเพราะสุราเซียน ดูท่าเขาจะคิดมากไปเอง
หากพูดถึงสุราเซียน เขายังมีอยู่ไหหนึ่งจริง ๆ แต่ตั้งใจเก็บไว้ดื่มเอง