กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 มหาเซียนไท่
“บัดซบ มันหนีไปแล้วหรือ?”
จางเอ้อร์โก่วใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ เซียนก็หนีเป็นด้วยหรือ?
ไม่สิ เซียนบ้าบออะไรกัน นี่มันต้องเป็นกลลวงของจิ้งจอกหรือมนุษย์แน่ ๆ
บนภูเขามีจิ้งจอกที่ชำนาญการล่อลวงจิตใจผู้คนที่สุด ไม่นึกเลยว่าเรื่องที่นักเล่านิทานในเมืองพูดจะเป็นความจริง!
จางเอ้อร์โก่วได้สติก็รีบไล่ตามไปทันที
รอยอุ้งเท้ารูปดอกเหมยสีแดงสดมองเห็นได้ชัดบนพื้นหิมะ แต่พอจางเอ้อร์โก่วตามไปได้ครู่หนึ่ง ก็พบว่ารอยพวกนั้นเริ่มห่างขึ้น บางครั้งยังแยกไปคนละทิศ