กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ถ้าไม่ดังก็ขัดต่อฟ้าดิน
หวังเสี่ยวเลี่ยงขับรถอยู่ ส่วนเว่ยจื่อจินนั่งเบาะข้างคนขับ เธอคุ้นเคยกับตำแหน่งนี้แล้ว ไม่มีความตื่นเต้นแบบครั้งแรกอีกต่อไป
เขาแอบชำเลืองมองหญิงงามข้างกายครั้งหนึ่ง อดถอนหายใจไม่ได้ “เมียจ๋า วันนี้เธอสวยมาก ผมอดอยากมองเธอไม่ได้เลย ขับรถแบบนี้อันตรายแค่ไหนเนี่ย”
เว่ยจื่อจินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “มาอีกแล้วนะ ปากหวานจริง”
หอหงปินน้อย
สองคนมาถึงก่อนสิบเอ็ดโมงเล็กน้อย
หน้าร้านอาหารมีคนต่อแถวแล้ว ธุรกิจดี แถมเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ หลายคนเลยรวมมื้อเช้ากับมื้อกลางวันกินเป็นมื้อเดียว
หวังเสี่ยวเลี่ยงเพิ่งจะโทรหาหลัวปี้เสิ่ง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“พี่ ผมเห็นพวกพี่แล้ว เข้ามาเลย”