เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 ปกติฉันเรียกเขาว่าเสี่ยวซานจื่อ
“เจ้านาย นี่มันไม่ยุติธรรมเลย!”
หวังเสี่ยวเลี่ยงเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในร้านสาขาสอง ซุนถิงก็เข้ามาขวางไว้ทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“แผงผลไม้หน้าร้านหมายเลขหนึ่งนั่นดึงคนได้เกินไปแล้ว! ฉันได้ยินพี่เฟิ่งเสียบอกว่า ยอดขายร้านพวกเขาเพิ่มขึ้นถึงสามส่วนเลย! แถมยังมั่นคงมากด้วย ทำไมร้านเราถึงเงียบกริบไม่มีวี่แววอะไรเลย?”
หวังเสี่ยวเลี่ยงย่อมเข้าใจความรู้สึกของซุนถิงดี โบนัสของผู้จัดการร้านและพนักงานล้วนผูกติดกับยอดขายอย่างแน่นหนา ร้านหมายเลขหนึ่งกินเนื้อคำโตอยู่ตรงนั้น ส่วนพวกเธอไม่ได้แม้แต่กลิ่นน้ำซุป ถ้าไม่มีอารมณ์กันบ้างก็แปลกแล้ว
“พี่ซุน ใจเย็นก่อน”
“ฉันจะไม่ร้อนใจได้ยังไง? เจ้านาย ปกติท่านทำอะไรก็ยึดหลักเท่าเทียมกันมาตลอด ทำไมคราวนี้ถึงลำเอียงขนาดนี้? สาว ๆ ในร้านเราแอบซุบซิบกันอยู่ข้างหลังนะ พวกเธอก็ทำงานให้ท่านทั้งนั้น การลำเอียงแบบนี้มันชัดเกินไปแล้ว!” เสียงของซุนถิงสูงขึ้นถึงแปดระดับ