เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 นี่ไม่ใช่ความดีของฉัน
“ท่านอาท่านน้า พวกเราไปโรงแรมก่อนนะ ฉันจองไว้แล้ว อยู่ใกล้ที่พักของพวกเรา”
รถแท็กซี่แล่นเข้าสู่ตัวเมือง ไฟนีออนนอกหน้าต่างส่องประกาย หวังเค่อฉินนั่งเบาะหน้า นี่เป็นครั้งที่สองที่เขามาเมืองเจียงเฉิง ครั้งแรกมาส่งหวังเสี่ยวเลี่ยงรายงานตัว เวลาผ่านไปราวกับภาพฝัน ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึก
“จองโรงแรมอะไรกัน เสียเงินเปล่า ๆ” จ้าวซิ่วฉินอดบ่นไม่ได้ “ไปเบียด ๆ ที่ห้องเสี่ยวเลี่ยงก็ได้ไม่ใช่หรือ”
หวังเสี่ยวเลี่ยงเพิ่งจะอ้าปากอธิบาย เว่ยจื่อจินก็ควงแขนจ้าวซิ่วฉินอย่างสนิทสนมเสียแล้ว น้ำเสียงหวานแต่หนักแน่น
“แบบนั้นไม่ได้หรอกท่านน้า เตียงของเสี่ยวเลี่ยงกว้างแค่หนึ่งเมตรสอง เขานอนคนเดียวยังรู้สึกแคบเลย ท่านกับท่านอาจะพักผ่อนได้เต็มที่ได้ยังไง พวกเราออกมาเที่ยวกัน ต้องพักผ่อนให้เต็มที่ถึงจะมีแรงเที่ยวนะ”